poesía

Mario Benedetti

mario-benedetti2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

viceversa

Tengo miedo de verte
necesidad de verte
esperanza de verte
desazones de verte

tengo ganas de hallarte
preocupación de hallarte
certidumbre de hallarte
pobres dudas de hallarte

tengo urgencia de oírte
alegría de oírte
buena suerte de oírte
y temores de oírte

o sea
resumiendo
estoy jodido
y radiante
quizá más lo primero
que lo segundo
y también
viceversa.

(Recomendado por Ernesto)

Compártelo!

Pedro Salinas

(27 de noviembre de 1891, Madrid – 4 de diciembre de 1951, Boston, Estados Unidos)

Salinas2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

La voz a ti debida

¿Por qué tienes nombre tú,
día, miércoles?
¿Por qué tienes nombre tú,
tiempo, otoño?
Alegría, pena, siempre
¿por qué tenéis nombre: amor?
Si tú no tuvieras nombre,
yo no sabría qué era
ni cómo, ni cuándo. Nada.
¿Sabe el mar cómo se llama,
que es el mar? ¿Saben los vientos
sus apellidos, del Sur
y del Norte, por encima
del puro soplo que son?

Si tú no tuvieras nombre,
todo sería primero,
inicial, todo inventado
por mí,
intacto hasta el beso mío.
Gozo, amor: delicia lenta
de gozar, de amar, sin nombre.
Nombre: ¡qué puñal clavado
en medio de un pecho cándido
que sería nuestro siempre
si no fuese por su nombre!

(Recomendado por Andrea)

Compártelo!

Alaitz eta Maider

INSHALA

gorputz libre bat bilakatuz.
Kriseilu baten argi itzalpean
gorputzen itzalekin jolasean
gorputz libreen dantza leunetan
mugarik gabeko mugimenduetan.
danbor soinuek
eraman ninduten
hondar goxo haietan galtzera
haizearen leunkadak sentitzera.
Haizearen astinduetan askatuz
gorputz libre bat bilakatuz.

 

INSHALA

De día las sombras duermen

de noche con el viento bailan

en sus sombras me sumergía

reflejando lo que llevaba dentro …

Compártelo!

Mercedes Pérez

En Madrid, 7-marzo-2014

 

Y  no pasa nada

Holaaa! me dices- y mi mundo se  sosiega

Holaaa!  me contestas ,y mi vida se alegra

Holaaa! te escucho, y mi alma se serena

Cuando me dices holaaa! Todo a mi alrededor

Vuelve a tener sentido. Y  no pasa nada.

 

Compártelo!

À conquista

Miguel Leite

 

Como os nossos egrégios Avós,

naveguemos nesse espelho a imaginação.

Porque tudo é mentira e verdade.

Sejamos sempre de nós saudade,

rumo à realidade a sós,

sonhando na água fria o chão.

(E vendo nela o céu reflectido.)

O passado é indefinido e

o futuro uma presente surpresa.

Podemos ser ou não ser.

O coração acolhe a dor, …

Compártelo!

Gloria Fuertes

(Madrid, 28 de julio de 1917 – 27 de noviembre de 1998)

gloria fuertes

 

Desconectado del mundo me hallo. Mando un poema que me gusta mucho. En español, porque apreciar la poesía en otros idiomas, a no ser que lo conozcas, es complicado, y las traducciones…, pues eso, son traducciones.
Este es de Gloria Fuertes, olvidada poetisa (que aunque las poetas desprecian ese nombre, a mí me parece muy evocador), en su faceta «adulta», prácticamente desconocida y sepultada por su fama como poeta para niños. Espero que os guste. (Dani)

 

 

 

 

 

EN LOS BOSQUES DE PENNSYLVANIA

Cuando un árbol gigante se suicida,
harto de estar ya seco y no dar pájaros,

sin esperar al hombre que le tale,
sin esperar al viento,
lanza su última música sin hojas
—sinfónica explosión donde hubo nidos—,
crujen todos sus huecos de madera,
caen dos gotas de savia todavía
cuando estalla su tallo por el aire,
ruedan sus toneladas por el monte,
lloran los lobos y los ciervos tiemblan,
van a su encuentro las ardillas todas,
presintiendo que es algo de belleza que muere.

Compártelo!

Agustín García Calvo

(Zamora, 15 de octubre de 1926 – Zamora, 1 de noviembre de 2012)

agustin garcia calvo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ángel G. F. nos envía este poema de Agustín García Calvo, gramático, poeta y al que Amancio Prada, le puso música y crearon esta preciosa canción. La he cantado muchas veces. Aquí la podéis escuchar en la maravillosa voz de su gran amigo Amancio Prada

Libre te quiero

Libre te quiero,
como arroyo que brinca
de peña en peña.
Pero no mía.
Grande te quiero,
como monte preñado
de primavera.
Pero no mía.
Buena te quiero,
como pan que no sabe
su masa buena.
Pero no mía.
Alta te quiero,
como chopo que en el cielo
se despereza.
Pero no mía.

Compártelo!

José Ángel Valente

(Orense, 25 de abril de 1929 – Ginebra, 18 de julio de 2000)

1valente

 

 

 

 

 

 

Esta imagen de ti

Estabas a mi lado

y más próxima a mí que mis sentidos.

Hablabas desde dentro del amor,

armada de su luz.

Nunca palabras

de amor más puras respirara.

Estaba tu cabeza suavemente

inclinada hacia mí.

Tu largo pelo

y tu alegre cintura.

Hablabas desde el centro del amor,

armada de su luz,

en una tarde gris de cualquier día.

Memoria de tu voz y de tu cuerpo

mi juventud y mis palabras sean

y esta imagen de ti me sobreviva.

(Recomendado por Pedro, 17-5-2014)

 

Compártelo!

Luis Rosales

(Granada, 31 de mayo de 1910 – Madrid, 26 de abril de 1992)

Luis-Rosales

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Porque todo es igual y tú lo sabes

Porque todo es igual y tú lo sabes,
has llegado a tu casa y has cerrado la puerta
con aquel mismo gesto con que se tira un día,
con que se quita la hoja atrasada al calendario
cuando todo es igual y tú lo sabes.
Has llegado a tu casa,
y, al entrar,
has sentido la extrañeza de tus pasos
que estaban ya sonando en el pasillo antes de que llegaras,
y encendiste la luz, para volver a comprobar
que todas las cosas están exactamente colocadas, como estarán dentro de un año,
y después,
te has bañado, respetuosa y tristemente, lo mismo que un suicida,
y has mirado tus libros como miran los árboles sus hojas,
y te has sentido solo, …

Compártelo!

Miguel Leite

Sempre

Só há uma coisa,

e ela tem o contrário

e o complementar.

Tudo em si a contemplar!

É derivado do imaginário

que o real em nós poisa.

Deixemo-lo pousar,

tendo a real intenção

de o querer imaginar,

imaginando-se em realização.

Da união, família e tempo,

e do espaço, separado e distante,

o capitão é o instante.

Algum mar não navegado?

O caminho destinado

Ilumina cada momento.

Compártelo!
Scroll al inicio