Jorge Bucay
(1949, Buenos Aires, Argentina)

Verónica nos envía este poema de Jorge Bucay. Le gusta más en catalán, así es que aquí lo tenéis en las dos versiones.
Cuentos para pensar (Sin querer saber)
Y si es cierto que has dejado de quererme
yo te pido,
por favor,
¡no me lo digas!
Necesito hoy
y todavía
navegar
inocente en tus mentiras…
Dormiré sonriendo
y muy tranquilo.
Me desperté
muy temprano por la mañana.
Y volveré a hacerme a la mar,
te lo prometo…
Pero esta vez,
sin atisbo de protesta o resistencia,
naufragaré por voluntad y sin reservas
en la profunda inmensidad de tu abandono…
SENSE VOLER SABER
I si és cert que has deixat d’estimar-me
et demano,
si et plau,
no m’ho diguis!
Necessito avui i encara navegar
innocent entre les teves mentides…
Dormiré amb un somriure i molt tranquil. Em despertaré molt d’hora, al matí.
I tornaré a fer-me a la mar, t’ho prometo…
Pero aquesta vegada,
sense cap indici de protesta o resistencia,
naufragaré per voluntat i sense reserves
en la immensitat profunda del teu abandó…
