Ekaterina Kóstova
En esta ocasión tenemos dos poemas cortos deEkaterina Kóstova (1969, Plovdiv, Bulgaria) filóloga de formación y periodista de profesión. Es miembro de la Sociedad de Escritores de Plovdiv y del Movimiento Poetas del Mundo.
Noviembre
Cuando recuerdas los amaneceres
sepultados en tus sueños
y te preguntas
si tu vida son solo instantes
volando en bandada
hacia la nada.
Traducción del búlgaro al español de Marco Vidal González
Al final del poblado humano
Al final del poblado humano
debe haber un refugio: tres muros y techo.
Sin puerta que chirría.
Sin umbral donde tropiezas.
Que nada te agarre de la manga.
Que nada te susurre con la voz de la advertencia.
Sólo un fogón y
el cuentacuentos en el fondo.
Traducción del búlgaro al español de Zhivka Baltadzhieva
Ноември
Когато си припомняш изгреви,
останали в съня ти,
и се питаш
дали животът ти е само мигове,
летящи на ята
към нищото.
НА КРАЯ НА ЧОВЕШКОТО СЕЛО
трябва да има заслон: три стени и покрив.
Без врата – да скърца.
Без праг – да се спънеш.
Нищо да не ти закача дрехата.
Да не шушне с предупреждаващи гласове.
Само огнище и
разказвачът на приказки в дъното.